तुझी आठवण...

तुझी आठवण...

Friday, December 23, 2011

"कधी तू"


आला तो दिवस जेव्हा मनातलं तिला सांगणार होतो...
माझाच भविष्य एकतर सावरणार नाही तर पुसणार होतो...

ती समोर आली अन् माझी वाचाच गेली...
“कधी तू” या शब्दांवर माझी गाडीच बंद झाली...

काय उपमा देऊ अन, काय सांगू आता हिला
माधुरी-ऐश्वर्या म्हणू की, म्हणू सरळ मधुबाला

फूल म्हणू की फुलामधला गंध तो आगळा
स्वप्न म्हणू की वास्तवाचा भास् तो वेगळा...

थोड चढवून सांगू की, सरळ स्पष्टच सांगू तिला
बाई ग प्रेम-बिम समजल नाही अजुन, थोडा वेळ दे मला

नाहीतर नकोच ही दुनियादारी, उगीच व्हायची शाळा
आवडल तर ठीक, नाहीतर फसायाचा बेत सगळा...
म्हणूनच... “कधी तू आरशात तोंड पाहिकाय का?” म्हणून चिडवू लागलो...
“काय गरज, तुझे डोळे आहेत ना???” या तिच्या उत्तरामुळे एकटक तिच्याकडे पाहत राहिलो...


Sunday, December 11, 2011

मी कविता का लिहितो???

मी कविता का लिहितो,

हे मला खरंच कळत नाही..

कारण जिच्यासाठी मी त्या लिहितो,
...
तिच्यापर्यंत त्या कधीचं पोहोचत नाही..

आणि मनाची परत घालमेल नको
म्हणून,

मी ही त्या परत वाचत नाही..

Wednesday, November 23, 2011

सांग माणसा तुज काय हवे???


सांग माणसा तुज काय हवे…बोलायला सार काही आहे...
पण बोलायला तुला वेळ कुठ आहे??? 
 

बोलाल्याविना
 ही भावना मुकच ना 
कितीही असल तरी तुला अजूनही भूकच ना???

संग
 माणसा तुज काय हवे... 
फुल तर बनवली हजार रंगागंधाची...
पण बघायलाच, सुगंध लुटायचा तुला वेळ कुठ आहे???
 

सुगंधाशिवाय फुलांचं जगण व्यर्थ ना
सुख म्हणजे सगळ असण हाच तुझा अर्थ ना???

तुज काय हवे काय हवे 
गरजा, आशा वाढतात ना 
पण आशा करतांना कर्तव्यांची चिंता तुला आहेच कुठ???

गरजेपुढे
 असे ठेन्गने वाटतात हि नाती ना
अर्थच विसरला जगण्याचा मग सुखाचा अर्थच तू विसरला ना???
सांग ना तुज काय हवे काय हवे 
पक्षी जरी गगनावरी रोज विहरति 
सांज होता घरी ते परतती...
तूला घराचा अर्थ तरी लक्षात आहे का???
अरे सगळ तर आहे, मग सारा सुखाचा हव्यास का???

Tuesday, September 20, 2011

पण प्रेमात तर पडलो, कळत नकळत...


मित्र आमचा जवळचा,

नेहमी आमच्यात राहिलेला...

सुखात असो वा दुख्खात

त्याला कवळून पाहिलेला...

विचारलं त्याला “अस काय झाल की तू बदलत चाललाय...

तुझ्यातला तू आता तर फारच कामी राहिलाय”...

म्हणाला एकदम आवर्जून...

“आमच्यात तस काही नाही...

फक्त मैत्री नाही अजून जराही काही”...

सकाळ संध्याकाळ त्याची सोबत जाई...

सोमवार वा रविवार त्याला जराही वेळ नाही...

दिसतंय मला तू अन् तिची होते लाही लाही...

तरीही म्हणतो आमच्यात काहीच नाही???

मान्यय मला आहे हा नवीन जमाना....

आम्हीही त्यातलेच काय सांगतो बहाणा???

मज्जा वाटते तुम्हा दोघांना एकत्र पाहतांना...

चोराच तर ओळखतात दुसऱ्या चोरांना...

इतक सांगितल्यावर भाऊ जरासे पिघळले...

हळू हळू का होएना सारेच कबलले...

“अरे मनात तर कधीच नव्हत मैत्रीपुढे जाण्याचं...

पण शक्यच नाही मला स्वतःला तिच्या विन्या पाहण्याचं...

आल नात या जागेवर,

कधी पळत तर कधी वळत...

पण प्रेमात तर पडलो,

कळत, न-कळत”...

Sunday, June 12, 2011

ek prayant...

का कळल नाही कधीच ,

तू माझा नव्हतास ,

जाणीवही तूच करून द्यावी ,

इतक का निष्ठूर वागलास ,...!!

तरीही मनाची अजून लाही ,

चुरगळलेली स्वप्न

नीट करून पाही .....!!

भ्रमात होते मी ,तसच राहून द्याय्चस

जवळ यायचं नव्हत तर दुरूनच पहाय्चस ,

स्वप्न माझी अनमोल होती

वरवर नाही तर सखोल होती ,..!!

भावनांनी भरलेल,हळव नात होत

बहुतेक हेच सगळ तुला नको होत .

चुकले का मी कुठे ,हाच प्रश्न पडतोय

नसेन कदाचित ,पण तोल मात्र जातोय ....!!
sagar chitte - छान लिहलय... पण ऐकलंय मी कुठतरी...
प्रेमात सार काही माफ असतं,
समोरच्याच मन कसाही असो आपलं मात्र साफ असतं...

आणि तू काही करार केलेला त्याच्याशी कि तुझाच होऊन राहील?
हे तर त्याच मत तो सोबत देईन किव्वा निघून जाईल...

जे आठवून त्रास होतो ते तर प्रेम असूच शकत नाही,
कारण प्रेम कधीच प्रेम करणाऱ्यांना त्रस्त पाहू शकत नाही...

त्रास करून घेतेस ते अपेक्षांमुळे, स्वतःच्या कल्पनांमुळे,
अन् मग म्हणते त्रास होतोय तो तुझ्याच प्रेमामुळे...

क्षणभंगुर का होईना प्रेम तू केलंल,
नशिबाने ते तुझपर्यंत आलेलं...
अनेक तर जगतात अन् मारतात प्रेमाच्या नावही न ऐकता,
मग आपण ते अनुभवूनही का नेहमीच फक्त अन् फक्त रडता...

स्वप्न तू पहिली मग तो कस काय त्यांना चुरगळतो?
त्याच्या जाण्याने तुझ्या प्रेमात काय फरक पडतो?
फक्त बरोबर असणंच प्रेम आहे तर सहवास काय?
अस असेल तर प्रेमात आणि सोबतीत फरक तरी काय???

तुझं मन तुला वाटल म्हणून तू त्याच्यात गुंतवल,
मग का म्हणते त्याने तुला फसवलं???

भावनांनी भरलेल,हळव नात होत
ते तुझ्या मनाने स्वतः बनवलं होत,
त्याला सांभाळायची जबाबदारी तुझी आहे,
मग काहून तू दुसऱ्या व्यक्तीची त्यासाठी वाट पाहे???

मान्याय प्रेम आयुष्याच्या महत्वाचा भाग आहे, पण आहे तर भागच ना???
अन् जो सोडून जाऊ शकतो अश्या नात्याला त्यालाही तू प्रेम केलच ना???
मग आता का उगाच स्वतःला आणि प्रेमाला त्रास देतेस???
एका चुकीच्या निर्णयामुळे प्रेमाला का नाव ठेवतेस???

प्रेम तर होईल पुन्हा नक्कीच माझा अनुभव आहे,
कारण तुझ्यातला सगळ्यात चांगला गुण तुझा स्वभाव आहे...

Friday, May 27, 2011

आम्ही या हिंदुस्तानाचे आदर्श ....

आम्ही या हिंदुस्तानाचे आदर्श ....
आमच्या मुखी भाषा जरी अनेक
पण प्रत्याकाच्या मनात भाव मात्र एक...

सारे राहतात स्वतःच्याच विश्वात
पण साऱ्यांच्या मनातलं गाव एक....

मान्यय आमचे मार्ग आहेत वेगळे
पण तरीही साऱ्या मार्गावरील धाव एक...

जरी पावला पावला वरील भाषा बदलतात
तरीही हरेक मनातील आशा एक...

चंद्रापासून समुद्राच्या खोलीपर्यंत मजल आमची गेलीय,
स्वतःची एक जागा जगाच्या नकाशावर आम्ही बिम्बवलीय...

आजही डोळ्यातून हृदयात पोह्चायचा जीना आहे,
काळ कोणताही असो पण आजही हा जमाना आमचा आहे...

आजही मानतो देव धर्म, करतो दान आम्ही,
राहत झाडांचे अन इमारतींच्या रान आमच्या राज्यात,
आजही करतो मोठ्यांचा अन भावनांचा मन आम्ही....
या विश्वाला मिळालेलं ईश्वरी वरदान आम्ही...

आमच्या कडून शिका नाते कसे जपायचे,
हळुवारपणे हृनानुबंद कसे उमलायचे,
अनोळखीलाही आपलेसे कसे बनवायचे,
जे कुणीही नाही करू शकत ते कसे करायचे,
जगाच्या राहत गाड्यात आपले अस्तित्व कसे टिकवायचे....

काहीही केल तरी आमच्यासारखे आम्हीच निघायचे,
म्हणून म्हणतो आम्हाला हिंदुस्तानचे आदर्श म्हणायचे....

Tuesday, May 17, 2011

तुझी आठवण

तुझी आठवण येते तेव्हा हृदयाचा एकतरी ठोका चुकतो,
माझ्यातच मग मी, एकेकटा घुसमटतो...
हा वेडा जीव उगाचच तुटतो,
तरीही मी जगतो कारण, आठवणीत का होएना तुझा सहवास भेटतो...

तुझी आठवण

तुझी आठवण येते तेव्हा हृदयाचा एकतरी ठोका चुकतो,

माझ्यातच मग मी, एकेकटा घुसमटतो...

हा वेडा जीव उगाचच तुटतो,

तरीही मी जगतो कारण, आठवणीत का होएना तुझा सहवास भेटतो...

Thursday, May 5, 2011

तिचा सवाल...

ती...
दिसेल का तुला माझ्या मनाची तळमळ काय हवय मला कळेल का तुला कधी ? का जीव लावतेय माझंच मला पडलेल कोड सांगना उलगडेल का हे कोड मला कधी ?


तो...
का ग अस विचारतेस???\
नीट बघ, ते मन तुझ नाही माझ आहे,
ही तळमळ ही तगमग मलाही तितकीच झोंबत आहे...

तुला काय हवं हे मला चांगलाच ठाऊक आहे,
पण मी तरी काय करू, मलाही काळ आणि वेळच बंधन आहे...

तुझ्यासाठीच तर सखी सार हे जग मी सोडलंय,
तरीही का तुला माझच कोड पडलंय ???

जीवन अन मृत्यू तुझ्याच नावे केलंय...
पण काय करू या जगाच्या रह्दारीने मला बेजार बनवलंय...

तुझ आणि माझ भविष्य सुधरवण्यासाठी,
वर्तमान थोडा जळतोय, येणाऱ्या भविष्यासाठी....

तूच तर माझी प्रेरणा तूच तर माझी शक्ती आहेस,
तूच माझी आराधना तूच तर माझी भक्ती आहेस...

तू जीवनाच्या वळणावर साथ माझा सोडू नकोसं...
बाकी काहीही कर पण माझ्या प्रेमावर प्रश्न नको करूस....

Monday, April 18, 2011

आठवणी

आठवणीनिकित्येकदा अख्ख्यारात्री जागवल्या कितीतरी संध्याकाळ बेचैनीत घालवल्या अश्रुनीही नसांगताच पापण्या भिजवल्या,मनाने आठवणी आणखीखोल रुजवल्या"
या आठवणी पण तुझ्या सारख्याच आहे...
कारण यांच्याशिवाय जगन मजसाठी अशक्यच आहे...
जशी बोलण्यात तू मला रात्र रात्र जागवते,
तू नाहीस तर तुझी कमतरता तुझी आठवण भागवते....
तू अन आठवण दोन्ही सायंकाळीच येतात,
दिवसभराचा तन झटक्यात मिटवतात....

अन अश्रुंविषयी बोलूच नये मी...
तू जशी कधी रडते, किव्वा हसतांना आनंदअश्रू ढाळते,
तशीच तुझी आठवण आनंदाची वा रुसव्याची, डोळ्यात पाणी आणते...

मनात माझ्या तुम्ही दोनच वसतात,
तू अन तुझी आठवण दोन्हीही, माझे आयुष्य फुलवतात...

Sunday, April 17, 2011

pl ची कहाणी...

काहीतरी बिनसलंय पण तो काही सांगत नव्हता,
रात्री तर तो विचित्र वागत होता,

आकाशातले ते चंदेरी तारे,
संथ वाहणारे ते गार गार वारे,
कशाकडेच त्याचे लक्ष नव्हते...
मनाच्या कोपर्यात तो रडत होता,
चिंतेचे डोंगर एकाकीच चढत होता...
सकाळीपण काही सुधार न्हवता त्याच्यात
आज तर होत शेवटच lect वर्गात,

pl लागली,
सारे खुश झाले, अभ्यासाला वेळ मिळणार
या रोजच्या कॉलेज life पासून सुटका होणार...

तो मात्र नाराज होता,
कुणाशीच काही बोलत न्हवता,
स्वतःच काहीतरी पुटपुटत होता,
आतून खोलपर्यंत तुटत होता.

परीक्षेला घाबर्नार्यांपैकी तो नव्हता,
कॉलेज कार्नार्यान्पैकीपण तो नव्हता...

मग नेमक प्रोब्लेम तरी काय???


ती...
आता समजल घोड कुठ अडलं ते,
लक्षात आल त्याच गणित कुठ भीडल ते...

pl मध्ये ती दिसणार कशी त्याला???
दिसली नाही ती तर झोप येणार कशी याला???

मोठा यक्ष प्रश्न पुढे आला,
त्यामुळेच तर हा उंट डोंगराखाली आला,,,

lect मध्ये जायचं कारणच ती होती,
साहेबांसाठी पुस्तक अन वहीपण तीच होती...

फोन तरी किती वेळा करू??? प्रश्न मोठा मनात
अहिल्यान्दाच अनुभवल अस बिचार्याने जीवनात...

काय करू कळत नाहीये त्याला,
एक साध कारणही सापडत नाहीये बिचार्याला...

हताश तो झाला , शेवटी वीचार करून थकला,
मन खाली घालून शेवटच्या बेंचवर जाऊन बसला...

तितक्यात...

"मला mis समाजात नाही रे, मदत जरा करशील का?
जास्त नाही पण एक तास रोज येऊन सांगशील का?"
तीन जवळ येऊन स्वतः विचारलं,
त्याच मन ऐकताच क्षणात तरारलं...

अशक्य शक्य झाल होत,
पण हे तिथच थांबल नव्हत...
"नक्कीच, पण मलाही थोडी मदत हवी आहे,
finance मला 40 वर का होएना पण काढायचा आहे"...
त्याने मनुष्य वृत्ती दाखवली,
भेटत ते कमीच हि उक्ती चालवली...

"सांगेन मी finance पण तुलाही practice करावी लागेल,
दोन विषय म्हटल्यावर २ तास तरी भेटाव लागेल"...
तिच्या या उत्तरावर तो फार खुश झाला,
भेटू उद्या म्हणून तो रूम कडे निघाला...

हे सर झाल्यावर ती हलकेच हसली,
म्हटली, "मोहिनीच्या सल्ल्यामुळे मी आज वाचली...
तो नसता दिसला तर मी अभ्यास कसा केला असता?
mis तर mis , माझातर finance पण राहिला असता..."

Saturday, April 16, 2011

"ती" मला सगळीकडे दिसते

हो दिसतेय "ती" मला सगळीकडे,
अन सगळे म्हणतात "तू फार पाहतो सार्या मुलींकडे".

काय करू मी???
कुणीच्या नजरेतून बघते ती,
तर कुणाच्या गालातून हसते ती,
कुणाच्या केसांमध्ये तिची आठवण,
कुणाच्या बोलण्यात तिच्या पद्धतीची साठवण...

कधी उगाचच हक मारतो मागून,
अन कधी कधी येत पण नाही सांगून.

कुणाच्या ओढनीतून उगाच मला चिडवते,
तर कधी सावली बनून माझा रस्ता अडवते...
मी तरी काय करू ? माझी चूक नाही यात
ती अन तीच दिसते मला सगळ्यात...

त्यामुळे डोळे न उघडण्याचा विचार केला,
मनातही तिच्या छबिने तोही गारद केला.
स्वप्न अन सत्य यात जागाच उरली नाही,
मी तरी काय करू "तीन" सोडलेली पोकळी कधीच भरली नाही....

पाऊस

आज चक्क पाऊस पडला,
पण नाही भिजलो आज पावसात,
ती न्हवती, मी तरी काय करणार....
पाऊस हलकेच कानात सांगून गेला
अरे वेड्या एप्रिलमध्ये मी येतोय काहीतरी तर कारण असणार ना,
मी म्हटल खर बाबा तुझ, पण एकता भिजलो तर ती माझ्यावर रुसणार ना...

या वाक्यावर तो हसला अन उत्तरला,
तिथ तीही हेच म्हणाली,
अन तुमच्या या दुराव्यात,
माझीपण भिजायची इच्छा कोरडीच राहिली...

Friday, April 15, 2011

प्रेमाची जादू

कुणीतरी आपल्यावर प्रेम करतय,
कुणालातरी आपली ओढ आहे ,
हि कल्पनाच किती सुंदर,
हि जाणीवच किती गोड आहे...

हा तर वियश तर फारच चांगलाय,
पण काहींनाच तो लाभलाय...

प्रेमाची अपेक्षा अन इच्छा सार्यांनाच असते,
फक्त एका नशिबाची गरज तेवढी भासते...

मग तर काय!!!! हात तिचाच हाती हवा,
ग्रीष्मातला भानू देखील फक्त देतो गारवा...

सर जग मागे राहत, असतो आपणच राजा अन ती आपली राणी,
ओठांच तर ठाऊक नाही पण मन नक्कीच गात गोड गोड गाणी...

प्रेमात साजन अन साजणी,
असतात या प्रेमरसात न्हाउनी...

मग असते तीच लोचनी,
कधी रंगुनी तर कधी लाजुनी...

म्हटल स्वतला...
माहितीये या प्रेमाच्या नादात अनेक बुडाले रे,
या प्रेम अग्नीत असंख्य जीव जाळले रे,
तर म्हणतो कसा...
विसर झाले गेले सख्या रे,
प्रेम झालाय आता तुला रे...

पण करणार तरी काय???
प्रेमाची जादूच भुरळ घालणारी आहे,
अन प्रेमाच्या या दुनियेत नेहमीच एकाची भर पडणार आहे...

me ka radat nihi...

अश्रूंची तर गोष्टच वेगळी आहे...

डोळ्यात असतील तर पाणी,

अन ओघळले तर निर्माल्य आहे...

अश्रू नेहमीच विवश करतात,

कधी भांडतात तर कधी हात धरतात...

डोळ्यातला एकेक अश्रू खाली पडला

कि थेट काळजात दुखत

कारण अश्रुंचे कारण असणाऱ्या व्यक्तीच घर

या काळजातच असत...

तिच्या आठवणीत हे मन कावरत,

उगाचच मग ये उनाड होऊन बावरत,

लगेचच मनाला लगाम घातली जाते,

कधी समजावून तर कधी धमकावून

त्याला शांत केले जाते...

या पडणाऱ्या अश्रूंना मग हे मनच स्वतः आवरत,

कारण...

आठवणी सांडून संपतायत कि काय

या जाणिवेनेच मन घाबरत ....!!

Saturday, April 9, 2011

दुरावा

"काही नाती तुटता तुटत नाहीत,जेवढा प्रयत्न तोडण्याचा तेवढीच जास्त अतूट बनतात,जेवढा दुराव्याचा प्रयत्न,ती तेवढीच जवळ येऊ लागतात ...

का पण हे असच होत?

त्यामुळेच हे मन अधिकाधिक गुंतत जात,
कितीही आवळून धरल तरी ते सुटूनच जात.

का जवळची व्यक्तीच मोठी जखम देऊन जाते,
तरीही हे वेड मन तीच व्यक्ती परत येण्याची वाट पाहते.

त्या जखमेचा इलाज तीच व्यक्ती करू शकते,
म्हणूनच वाटत "हे मन" वेड्यागत वागते.

नाही खर का बर तुटत नाही?
मन हे का नात्यांशिवाय जगू शकत नाही...?

जिला विसरायचं असत तीच जास्त आठवते,
मन हे वेड अबोल क्षनातही तिच्याच आठवणी साठवते...

दुरावा देखील मनांना दूर करू शकत नाही,
कितीही दूर केलं तरी मनातून तर ती कधीच जात नाही...

सातत्याने तिचाच विचार मनात भिनलेला असतो...
त्याच विचार मन आकंठ डूबलेला असतो...

त्यामुळेच दुराव्याचे सारे प्रयास फसतात,
अन ज्यांना दूर करावे ते अजून जवळ येऊ लागतात...

ti an to

ती...
बस मला आता तुझ्यावर मुक्त प्रेम करायचय
तुझ्या श्वासांबरोबर तुझ्या आत शिरायचय
जग पुढे जाऊ ,मागे जाऊ,नाहीतर तिथेच राहू
मला फक्त तुझी सावली बनून जगायचय...!!

तो...
काग तू फक्त सांगतेस करत कधीच नाही
आस लावते येण्याची पण भेटत कधीच नाही.

खरच तूच कारण मला जिवंत ठेवण्याचे,
आणि तुझे ते आश्वासन, नेहमीच मला झुलत ठेवतात.

"म्हणतेस मुक्त प्रेम करायचं", मग इतका उशीर का?
नाही परवा जगाची, तरीपण इतका संकोच का?

स्वासातून तू आत शिरलीय यात शंकाच नाही,
आता तर हृदयात तू सोडून कुणीच उरत नाही.

माहितीय तुझ प्रेम आहे, यात दुमत नाही,
पण सावली बनून राहशील याच्याशी मी सहमत नाही.

सावली तर अंधारात सोबत सोडून जाईल,
तू सोडून गेलीस तर मी जिवंत कसा राहील???

तू तर माझे स्पंदन आहेस हृदयात माझ्या वसणारे,
ज्याच्याशिवाय मी, माझ्याशिवाय ते नसणारे...

shaggy: भेट

shaggy: भेट

भेट

एकमेकांना न भेटता, अगदी न पाहता
प्रेमाच जणू व्रतच घेतलय
एकमेकांसाठीच जगण्याच बहुतेक
त्यांनी आपल्या मनावर घेतलय ............!!....
all about only night but now see about day...

दिवसाची तगमग तर पाहताच दिसते,
माहितीय भेटू शकत नाही तरी त्याला अपेक्षा फार असते...
प्रयत्न फार करतो रात्रीला भेटण्यासाठी,
किती तो तरफडतो तिला एकदा पाहण्यासाठी...

सांज येताच त्याच्याकडे प्रेम संदेश सोडतो,
कोणास ठाऊक रोजच काय निरोप लिहतो.
निरोप देतांना हलवा तो होतो,
त्या हलवेपनामुळेच आभाळाला लालसर रंग येतो.

थकत मात्र नाही,माहितीय निरोप रात्र पण सोडणार आहे,
म्हणूनच दिवसही काहीसा पहाटेला शोधणार आहे.
तीच तर आहे मैत्रीण रात्रची जी निरोप आणणार आहे.
तो निरोप वाचायसाठी बिचारा दिवस रात्रभर जगणार आहे.

अस नाही कि दिवसाला रात्रीची काळजी नाही,
असाही नाही का रात्रीसाठी तो काहीच करत नाही.

माहितीय त्याला रात्रीला अंधाराची भीती वाटते,
अंधारा समोर येताच तिची हिम्मत आटते.

दिवसाने यावरही एक उपाय काढलाय,
म्हणूनच त्याने चंद्राला स्वतःचा प्रकाश दिलाय.
चमकत तर चंद्र असतो मात्र प्रकाश हा दिवसाचा,
एक साधा प्रयत्न रात्रीला स्वतःचा प्रकाश देण्याचा.

माहितीय अमावास्येला चंद्र दिसत नाही,
म्हणूनच दिवसाला त्या दिवशी मुळीच उसंत नाही,
दिवस भर बसून मोठ्ठा संदेश लिहतो,
संदेश वाचण्यातच रात्रीचा वेळ निघतो.

मान्य आहे रात्रीला दिवस भेटू शकत नाही,
पण तिची काळजी करण्यात तो मुळीच थकत नाही.
तिच्यासाठीच त्याने पूर्ण आयुष्य दिलाय,
कारण तिच्या अस्तित्वानेच तर त्याच्या असण्याला अर्थ दिलाय.

स्पर्धा

तो अन ती...
काळ आणि वेळ जन्च्याहून जून एक भांडण आजही सुरूच आहे,
तो सरस का ती हे ठरावान म्हणजे खर तारेवरची सर्कसच आहे.

तो तो आहे अन ती ती आहे,
मग दोगेही का एकमेंकाशी स्पर्धा करत आहे???

अन स्पर्धाही अगदीच निराळी अन जगावेगळी,
त्या स्पर्धेची नियमावली अन उत्तराची भाषाही आगळीवेगळी.

सगळ्यात महत्वाच म्हणजे दोघांच अस्तित्व एकमेकांवाचून काहीच नाही,
तरी पण दोघांपैकी एकालाही हि साधी गोष्ट पटत नाही व मुळी मान्यच नाही.

Wednesday, March 30, 2011

tichyasathi...

"गरज,अपेक्षा....हे शब्दच नसावेत प्रेमात ..
फक्त तू..अन,मी ...मी अन,तू...दोघानीच असावं त्या जगात"...

गरज तर असणारच तिच्या सहवासाची,
तिच्या त्या सुमधुर आवाजाची...
गरज का नसावी? कारण सापडत नाही,
तीच तर आहे जिच्याशिवाय माझ पानही हलत नाही...
एकदा पाण्याशिवाय जगू शकतो, पण तिच्या शिवाय नाही,
सांगितल न आधीच तिच्याशिवाय माझ पानही हलत नाही...

अपेक्षा तर ठेवणारच हक्कय तो माझा,
करू तरी काय विचार करतो फक्त तिचा...
तसं अपेक्षा कोणतीच "ती" अपूर्ण ठेवत नाही,
अनेकदा तर मलाही विश्वास बसत नाही,
जे हवाय मला ते मागण्याआधीच देते,
मन मात्र हे वेड, पुढची अपेक्षा तयारच ठेवते.

फक्त तू... हे शब्दच मुळी चुकीचे जाणवतात,
कारण माझ्या "तिला" ते फक्त संबोधतात,
हा... ती समोर नसतांना मन कशातच लागत नाही,
ती असतांना कोणाचीच गरज भासत नाही...

खर सांगू तर तिला मी शोभत नाही,
पण करू तरी काय तिच्या वाचून माझ भागात नाही...
सवय म्हणा वा गरज तिच्याशिवाय मी जगू शकत नाही,
तिला मात्र मी दुख्खी पाहू शकत नाही.
सुखासाठी तिच्या, मी वाट्टेल ते करणार,
काहीही झाल तरी तिचाच हात मी धरणार.

दोघानीच असावं त्या जगात अस तीच मत नाही,
कारण घरचे अन मित्र यांशिवाय तिला होत नाही.

काय झाल कुणास ठाऊक अचानक ति बदलली,
"तूच आयुष्यातला problem " मला ति म्हणून गेली.
असू देत... तिला सुखी पाहून मीपण सुखी राहतो,
म्हणूनच एका वर्षापासून "तिला" दुरूनच मी पाहतो.

गरज सवय अपेक्षा सर फार छोट आहे माझ्यासाठी,
बोललो होतो न आधीच " वाट्टेल ते करणार तिच्या सुखासाठी"...

Sunday, March 27, 2011

shaggy: ek kahani

shaggy: ek kahani

ek kahani

"जग सोबत आहे .. हा फ़क़्त मनाचा खेळ आहे…
अंधारात सोबत द्याला आपल्या सावलीला हि कुठे वेळ आहे …

जगाच्या सोबती वर नको ठेवू विश्वास...
फसवे मृगजळ ते .. नाही शमवणार तुझ्या सोबतीची तहान ..."

हिने वाचून दाखवलं...
त्याला मात्र सोलिड tension आलं...

काहीतरी वेगळय त्याला लगेचच जाणवलं,
नेहमी प्रेमाकाव्यावर हसणाऱ्या "तिला" हे वाक्य कस आवडलं???

हिम्मत करून त्याने विषय बदलू पहिला,
"आज तर छानच शिकवलं सरांनी" तो म्हटला,
तीच मात्र लक्ष तिकडच होत,
जेव्हा त्याला हे जाणवलं, तो मग नंतर शांतच राहिला...

"खरच अस होता का रे?", ती निरागसपणे म्हणाली,
सोप्या, पण खोल प्रश्नाने त्याची हवाच उडाली.

"अग हे सर मनाने लिहतात सगळे", त्याने बाजू सावरली,
त्याच्या या कारणाने ती उगाचच बावरली.

सांगू लागली तिच्या मैत्रिणींचे अनुभव त्याला,
'करू तरी काय?' सुचतच नव्हते याला.

शेवटी यक्ष प्रश्न तिने विचारला,"तुही प्रेमात आहे कारे कुणाच्या?"
प्रश्न ऐकून तोंडचे पाणीच उडाले बिचार्याच्या.

काय सांगू त्याला उमगेनासे झाले,
तितक्यात काहीसे त्याच्या डोक्यात आले.
सांगावे हिला तिची जागा माझ्या मनात,
ती अन तीच हवीय त्याला त्याच्या जीवनात...
पण...
पण..

तिचे वाक्य त्याला आठवले,"फक्त प्रेमाने पोट भारत नाही",
खरच होत तेही,आपला "तो" शिकतोय अजून काहीच कमावत नाही.

मन मारत त्याने स्वतःला सावरले,
ओठांपर्यंत आलले शब्द कसेतरी आवरले.

"प्रेम वैगरे काहीच अस्तिवात नसत",मोठ्या निर्धाराने त्यान सांगितल,
बोलता बोलता तिने अचानक त्याच्या डोळ्यात बघितल,
काय होत ते तिला कळाल नाही,
त्याच्या बोलण्यात अन डोळ्यात साम्य तिला मिळाल नाही.

तिच्याही मनात मग शंकेची पाल चुकचुकली,
क्षणभरा नंतर ती खालीच बसली,
आज त्याच्या बोलण्यात ती नाही फसली,
पण काय करणार तीही,त्याच्या हट्टीपानासमोर तीही थकली.

तो पण एक क्षण असतो

एक क्षण असतो ...

तो पण एक क्षण असतो
आईचा मार खायचा,
मार खातानाही हसायचा...

तो पण एक क्षण असतो
शाळेत न जाण्यासाठी पोट दुखवायचा
अन औषध दिसताच शाळेकडे निघण्याचा...

तो पण एक क्षण असतो
घसरगुंडीसाठी लायनित उभ राहायचा
मारामारी करत शर्ट फाडून घायचा...


तो पण एक क्षण असतो
पहिला crush अनुभवायाचा
पहिला नंतर दुसरा शोधायचा...


तो पण एक क्षण असतो
आयुष्यातला पहिला निर्णय घायचा
पूर्ण आयुष्याचा डाव मित्रांसाठी खेळायचा...


तो पण एक क्षण असतो
प्रेमात पडण्याचा
पडण्याचा नाई तर आपटण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो
वाट पाहण्याचा
ती येईल म्हणून तासंतास थांबण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो
तिला propose करण्याचा
एका क्षणात पूर्ण जीव ओतण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो
तिच्या वाढदिवशी १२ आधी १ तास गप्पा मारायचा
wish न करताच फोन ठेवायचा...


तो पण एक क्षण असतो
तिच्यासाठी गिफ्ट शोधण्याचा
एक दोन नाई पूर्ण २१ गिफ्ट सापडवायचा...


तो पण एक क्षण असतो
रात्र रात्र जागण्याचा
फोन वर बोलताना क्षणात रात्र घालवण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो


तो पण एक क्षण असतो
तिच्या निर्णयाचा
आपण पासून मी अन ती होण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो


तो पण एक क्षण असतो
तिने नाही म्हणण्याचा


तो पण एक क्षण असतो
कारण विचारत हजार फोन करण्याचा
अन स्वतःला विचारत राहण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो
जगता जगता मरण्याचा
प्रत्येक क्षण मरण्याचा...


तो पण एक क्षण असतो
ती येईल या अपेक्षेत
पूर्ण आयुष्य घालवण्याचा...

त्याचं साधं सोप्पं गणित...

त्याचं साधं सोप्पं गणित...
तो तसा चिडणारा, कपाळाला आठी घेउन वावरणारा
सगळे घाव, वेदना न विसरता जगणारा एकटाच चालणारा आणि एकाकीच राहणारा

त्याचं साधं सोप्पं गणित...
न कुणाशी बोलायचं
न कुणाच ऐकायचं

पण काहितरी बदलतयं…
त्याचं साधं सोप्पं गणित कुठतरी चुकलंय...

त्याला नाही जमत आता एकट राहण
उगाच चिडून जगाकडे पाहन
कुणाची तरी ओढ त्याला लागलीय
कुणाचीतरी साथ त्यान जगलीय
त्याचं साधं सोप्पं गणित... कठीण आता झालाय
त्याला कुणीतरी आपलंस मिळालाय...

स्वतःचाच नाई दुसर्याचा विचार तो करू लागलाय...
का कुणास ठाउक??? एकट्यातही तो हसू लागलाय...
विचारात रात्र तो जागू लागलाय...
घाव आणि वेदना हळू हळू का होएना ... पण विसरू लागलाय...
त्याचं साधं सोप्पं गणित... सुटू आता लागलंय
हे जग आता त्याला आपलंस वाटू लागलंय...

त्याचं साधं सोप्पं गणित...
गणिताचा गाभा त्याला कळलाय...
त्यामुळेच तो एकटेपनातून सोबतीकडे वळलाय...
सूत्र आणि प्रमेय दूर त्याने केलीत...
झुलतोय तो आता प्रेमाच्या वेलीत...

त्याचं साधं सोप्पं गणित...गणित राहील नाहीये...
वजाबाकी अन भागाकार त्यात उरले नाहीये...
बेरीज हेच एक समीकरण त्याला आता समजतंय...
त्याचं साधं सोप्पं गणित... त्यालाच आता उमगतंय...

आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

जगायला शिकवले तू
वागायला शिकवले तू

असच सतत शिकवशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

तूच आरंभ दिवसाचा
तूच प्रसाद नवसाचा
तूच माजी प्रेरणा
तू अकल्पित कल्पना

नेहमी तूच राहशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

भेटायला बोलावणार
स्वतःच उशीर करणार
स्वतःच नंतर रुसणार
एक झटक्यात रुसवा सोडणार

सदा आशीच राग सोडशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

बोलायला आवडत
ऐकायला आवडत
गप्पा गोष्टी करत झगडायला आवडत
हलके हलकेच मग बिगडायला आवडत

बिगडल्यावर मी खुदकन हसशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

दोघ होतो प्रेमात
प्रेमाच्या सागरात
दोघांच आयुष्य
दोघांच भविष्य

दोघांच नाही आपल म्हणशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

मानतो मी,
चुकतो मी
फसतो मी
अनेकदा नव्हे बर्याचदा
पडतोही मी

चुकातांना पडतांना पकडशील ना?
आयुष्याच्या प्रवासात .......साथ देशील ना?

प्रीतीच्या फुलपाखरा ...

प्रीतीच्या फुलपाखरा ......
किती ग सुंदर कुणी असते???
तुझ्या समोर सर जग ठेनगे वाटते...

त्या पंखांना तर उपमाच नाही...
नेहमीच मी त्यांना पाहत राही...

कमाल आहे या टपोर डोळ्यांची... किती बोलतात ते
पण खरच खूप बोलतात ग तुझे डोळे
अस वाटत ऐकाव त्याचं कि बघव त्यांच्याकडे
ते बोलक स्वरूप घेऊन जात मला प्रेमाच्या असमानाकडे...

तू रुसलीस कि मग ते मला छळतात
तू हसलीस कि मग ते मला हसवतात,

आपण भांडलो कि ते खूप रडतात
भांडणात मी हसलो कि ते खूप ओरडतात

नेहमीच सांगतात मला...
"जप तुझ्या प्रेमाला...
जप तुझ्या प्रेमाला मर्यादेहून जास्त
नसेल मग तुझ्या दिवसात सूर्यास्त"...

सुचवलाय त्यांनीच... तुला सांभाळायला
तुला सांभाळतांना स्वतःच घसरायला...

घसरल्यावर तुला बोलवायला
प्रथम पंखात, मग मिठीत लपायला...

त्यांच्याच आदेशावरून फुल झालोय...
जग भर फिरणारा मी आता स्तीरावलोय...
वाट पाहतोय...
एक दिवस नक्की तू येशील, प्रीतीच्या फुलपाखरा
तूच माझ्या जीवनाला अर्थ देशील

मन हे माझे तिथेच राहून गेले.


म्हणतात लहानपणी काही समजत नाही,
पण मी या मताशी सहमत नाही.

सहावीच्या इयाक्तेत धडकली ती,
"भेटलोय का या पूर्वी?" म्हटली ती.

त्या क्षणात मी सारे विश्व पहिले,
मन हे माझे तिथेच राहुन गेले....

भेटायचा तिला प्रयत्न करू लागलो,
त्या नादात थोडा का होएना सुधरू लागलो.

ज्या स्पर्धेत ती तिथ मी जाऊ लागलो,
तिच्या नजरेत येण्यासाठी उत्तर देऊ लागलो.

अस करता करता मार्क्स मिळू लागले,
परत अचानक दैव मिस्कील हसू लागले.

तिचा नंबर न येता माझाच आला,
बोलली मला ती जरा जवळ येता
"फार बर वाटलं तुझ्या नम्बरच ऐकून"
बघत होतो मी हे आ वासून...
काय बोलाव हे सुचलंच नाही,
तिच्या डोळ्यातील पाणी अन मनपूर्वक सुभेच्छा...
दोन भवनातील मोठी कोणती समजलीच नाही...

तिच्या या मोठेपणाने घायाळ केले,
मन हे माझे तिथेच राहून गेले.

पण म्हणतात ना जे हवंय ते मिळत नाही,
"ती" कशी सोडून गेली हेच मला काळात नाही.

असो आठवणींची जंगल तिने दिले,
त्या एक एक क्षणांत, मन हे माझे तिथेच राहून गेले.,,...

Wednesday, February 9, 2011

kuth chuk zali....

मग आताच काय बिनसले ...


आठव ते क्षण

ते आपलं भेटन ...
भेटायसाठी भांडण...
माझ ते सांगण "जग ग घरी उशीर होतोय तुला"...
तुझ ते उत्तर "आता boar झाली मी तुला"...
ते तुझ रुसन...
ते माझं समजावन...

"काहीही झालं तरी सोडणार नाही तुला" तुमचं ते बोलनं...
त्या तुझ्या रेशम केसांशी खेलनं...

ते माझं छोट्या छोट्या गोष्टी विचारानं...
तुझ ते तितक्याच उस्साहाने समजावनं...

तू न मागताच मी देणं...
अन मला माग्न्यासाराख्म काहीच न उरानं...

ते वाट पाहत उभ असणं...
ते तोसन तास गप्पा मारत बसनं...

विसालीस ४ महिन्यात???

मग आताच काय बिनसले ...
जर मी काहीही विचारलं...
का तू असं दुताकार्तेस???

मग आताच काय बिनसले ...
जर मी आठवण काढली...
का तुला चीड येते???

आजही मी वाट पाहतोय
का तू येत नाही???

मी समजूत झाली तरी कशी???
तू माझं काहीच का ऐकत नाहीस???

आत्ता तर मी भांडतही नाही...
मग का तू बोलत नाहीस???

मी चुकतो ... मान्य आहे...
का तू सुधारवत नाहीस???

मग आताच काय बिनसले ...
मग आताच काय बिनसले ...
माझी तू अन तुझा मी होतो...
तुझ साठी जगात मी का उरलो नाही???

Monday, January 31, 2011

ti...


आज कळाल माझ महत्व
खरच खूप जास्त आहे...
तिला माझा उलेख्खहि
नत मस्तक पोळत आहे...

Facebook Badge