कुणीतरी आपल्यावर प्रेम करतय,
कुणालातरी आपली ओढ आहे ,
हि कल्पनाच किती सुंदर,
हि जाणीवच किती गोड आहे...
हा तर वियश तर फारच चांगलाय,
पण काहींनाच तो लाभलाय...
प्रेमाची अपेक्षा अन इच्छा सार्यांनाच असते,
फक्त एका नशिबाची गरज तेवढी भासते...
मग तर काय!!!! हात तिचाच हाती हवा,
ग्रीष्मातला भानू देखील फक्त देतो गारवा...
सर जग मागे राहत, असतो आपणच राजा अन ती आपली राणी,
ओठांच तर ठाऊक नाही पण मन नक्कीच गात गोड गोड गाणी...
प्रेमात साजन अन साजणी,
असतात या प्रेमरसात न्हाउनी...
मग असते तीच लोचनी,
कधी रंगुनी तर कधी लाजुनी...
म्हटल स्वतला...
माहितीये या प्रेमाच्या नादात अनेक बुडाले रे,
या प्रेम अग्नीत असंख्य जीव जाळले रे,
तर म्हणतो कसा...
विसर झाले गेले सख्या रे,
प्रेम झालाय आता तुला रे...
पण करणार तरी काय???
प्रेमाची जादूच भुरळ घालणारी आहे,
अन प्रेमाच्या या दुनियेत नेहमीच एकाची भर पडणार आहे...


No comments:
Post a Comment